ମାନଭଞ୍ଜନ
ଦେଖ ହୋ
କେଡ଼େ ନାଟୁଆଟା ସେ
କଳା ମାଣିକ
ବୁଲିଲା ବେଳକୁ ଭାଇ ଭଉଣୀ
ଘର ମୁହାଁ ଆଜି
ମାନ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ
ସାଥିରେଆଣିଛି
ରସଗୋଲା ଭେଟି ॥
ଜାଣେ ପରା
ଅବଳାର ଦୁର୍ବଳ ମନ
ମୋହିବ ଆପେ
ଟିକେ ବାଙ୍କ ଚାହାଁଣୀର ବାଙ୍କ ଅଧରେ
ସତେ
ଦୋଷର କ୍ଷମା
ନିମିଷକେଦେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଠାକୁରାଣୀ ॥ କଳ୍ପନା ମିଶ୍ର
ଧୈର୍ଯ୍ୟର ପରିଧି
ଦୁଃଖର ପାହାଡଟା ମୁଣ୍ଡ ଉପର ଛାତକୁ ଏମିତି ଦୋହଲାଇ ଦିଏ ଯେ, ନା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର, ନା ପଛକୁ ଚାର୍ହିବାର ସୁଯୋଗ ହାତ ମୁଠାରେ ପଡ଼େ ॥ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ପରିଧିଟା ଦିଗ୍ ବଳୟର କବରୀ ଚିରି ହୋଇଯାଏ ଅର୍ନ୍ତଧ୍ୟାନ, ନା କାନ୍ଦିବା ପାଇଁ ଆଖିରେ ଲୁହ, ନା ପାଇବାର ଅଛି ଅବଶୋଷ ॥ କଳ୍ପନା ମିଶ୍ର ଆପଣାର ଚିହ୍ନା ଜଣା ମୁହଁ ବି ଦେଖିନଦେଖିଲା ଭଳି ବାଟ ଭାଙ୍ଗିଯିବାରେ କରନ୍ତିନି ଅବହେଳା, ଏସବୁ ପରେ ବି ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି ନିଜକୁ କରେ ତଳିତଳାନ୍ତ ॥ . କଳ୍ପନା ମିଶ୍ର
Comments
Post a Comment